« سلمان فارسى » مىگويد : سَمِعْتُ رَسُولَ اللّهِ ( ص ) وَ هُوَ يَقُولُ : « الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ ابْنَى مَنْ احَبَّهُما احَبَّنى ، وَ مَنْ احَبَّنىاحَبَّهُ اللَّهُ ، وَ مَنْ احَبَّهُ اللَّهُ ادْخَلَهُ الْجَنَّةَ ، وَ مَنْ ابْغَضَهُما ابغَضَنى ، وَ مَنْ ابْغَضَنى ابْغَضَهُ اللَّهُ وَ مَنْ ابْغَضَهُ اللَّهُ ادْخَلَهُ النَّارَ عَلى وَجْهِهِ « 1 » از رسول خدا ( ص ) شنيدم كه درباره حسنين مىفرمود : « حسن و حسين فرزندان من هستند . كسى كه آنان را دوست بدارد مرا دوست دارد ، و كسى كه مرا دوست داشته باشد خدا او را دوست خواهد داشت و خداوند كسى را كه دوست بدارد ، وارد بهشت خواهد كرد . و كسى كه آنان را دشمنى كند ، مرا دشمنى نموده و كسى كه با من دشمنى كند ، خدا او را دشمن خواهد بود و كسى كه خدا او را مبغوض مىدارد . وى را با صورت داخل آتش بيفكند . و « زيد بن ارقم » مىگويد : در محضر پيامبر ( ص ) بودم كه فاطمه زهرا ( س ) با حسنين ( ع ) از خانه‌اش بيرون آمد ، وقتى پيامبر ( ص ) چشمش به آنها افتاد فرمود : كسى كه آنان را دوست بدارد مرا دوست دارد و كسى كه آنان را دشمن دارد مرا دشمن است . « 2 » و از آنجا كه حسين بن على ( ع ) محبوب خدا و پيامبر ( ص ) بود نزد اهل آسمان و مؤمنان راستين معزّز و محترم بود . از نظر دينى جايگاه والايى نزد آنان داشت . و شايد فراز آخر فرمايش پيامبر ( ص ) كه فرمود : « حُسَينٌ سِبْطٌ مِنَ الْاسْباطِ . » اشاره به همين معنا باشد ، چنان كه « مرحوم طريحى » مىگويد يكى از معانى سبط ، امّت و جماعت است ، لذا شايد معناى سخن پيامبر ( ص ) اين باشد كه حسين ( ع ) در رفعت و بلندى مقام ، جايگاه يك امت را دارد يا آنكه اجر و پاداش او مثل اجر يك امّت است زيرا قيام خونين او ثمرات فراوانى براى اسلام و مسلمانان داشته است .

--> ( 1 ) - مجموعه نفيسة ، ص 203 ؛ اعلام الورى ، ج 1 ، ص 432 ؛ ترجمة الامام الحسين ( ع ) ابن عساكر ، ص 124 ؛ ارشاد ، شيخ مفيد ( ره ) ، ج 2 ، ص 369 . ( 2 ) - ترجمة الامام الحسين ، ص 131 .